Budowa kwiatu
Takimi cechami są: okółkowe ustawienie części kwiatowych zamiast spiralnego; zrastanie się członów w obrębie jednego okół-ka; zrastanie się członów należących do dwóch lub więcej różnych okółków; wypadnięcie poszczególnych części kwiatowych; zygomorfizmu (symetria bilateralna) występujący zamiast aktyno-morfizmu (symetria promienista); powstawanie kwiatów górnych epigynicznych (z dolną zalążnią) zamiast kwiatów dolnych hipo-gynicznych (z górną zalążnią). Określenia: zrosłodziałkowe, zro-słopłatkowe i synkarpiczne stosuje się do kwiatów mających zrośnięte działki, płatki lub owocolistki. Jeśli słupkowie zajmuje położenie podobne jak w kwiecie epigynicznym, lecz nie zrasta się z tkanką pochodzenia nieowocolistkowego, to kwiat nazywamy okołozalążniowym (perygynicznym), a jego zalążnia jest górna. Kwiaty epigyniczne (tzn. mające dolne zalążnie) są szczególnie trudne do interpretacji morfologicznej, ponieważ słupkowie pogrążone jest w tkance nie pochodzącej z owocolistków.
Budowa kwiatu i nie tylko.